مطالعه ای که توسط دانشگاه موناش و آلفرد هلث انجام شد، نشان داد که متوترکسات، داروی ارزان قیمتی که از دهه 1980 استفاده می شد، می تواند به طور موثر آرتروز دست را درمان کند. این مطالعه نشان داد که دوز هفتگی 20 میلی گرم متوترکسات به مدت 6 ماه به طور قابل توجهی درد و سفتی را در بیماران کاهش می دهد و یک گزینه درمانی امیدوارکننده برای شرایطی است که کیفیت زندگی را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد و درمان موثری ندارد. کارآزمایی‌های آینده برای بررسی اثرات بلندمدت و مزایای خاص برای زنان یائسه برنامه‌ریزی شده‌اند.
بر اساس مطالعه‌ای که به رهبری انجام شد، یک داروی مقرون‌به‌صرفه که معمولاً برای درمان بیماری‌های التهابی مفصل استفاده می‌شود، نویدبخش درمان آرتروز دردناک دست است. دانشگاه موناش و آلفرد سلامتی این مطالعه، منتشر شده در لانست، بر متوترکسات متمرکز شده است که از اوایل دهه 1980 در استرالیا و در سراسر جهان برای بیماری هایی مانند آرتریت روماتوئید و آرتریت پسوریاتیک به طور موثر استفاده می شود. این مطالعه نوآورانه امیدوار کننده است، زیرا تاکنون هیچ درمان موثری برای آرتروز دست وجود نداشته است.
محققان دریافتند که متوترکسات علائم را در افراد مبتلا به استئوآرتریت دست (OA) کاهش می دهد. دوز خوراکی هفتگی 20 میلی گرم به مدت شش ماه تأثیر متوسطی در کاهش درد و سفتی در بیماران مبتلا به استئوآرتریت علامت دار دست دارد.
تاثیر آرتروز دست
استئوآرتریت دست ها یک بیماری ناتوان کننده است که باعث درد می شود و عملکرد را تحت تأثیر قرار می دهد و مانع از انجام فعالیت های روزانه مانند لباس پوشیدن و غذا خوردن می شود. می تواند کیفیت زندگی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. از هر دو زن یک نفر و از هر چهار مرد یک نفر در سن 85 سالگی علائم آرتروز دست را تجربه خواهند کرد. حدود نیمی از آنها مفاصل ملتهب دارند که باعث درد می شود و با آسیب قابل توجهی به مفصل همراه است. علیرغم شیوع و شدت بالای بیماری، هیچ داروی موثری وجود ندارد.
پروفسور فلاویا سیکوتینی، نویسنده ارشد، که واحد اسکلتی-عضلانی دانشگاه موناش را رهبری می‌کند و رئیس روماتولوژی در آلفرد است، گفت: این مطالعه نقش التهاب در استئوآرتریت دست و مزایای بالقوه هدف قرار دادن بیمارانی را که OA دردناک دست را تجربه می‌کنند، شناسایی کرد.
پروفسور سیکوتینی گفت: در مطالعه ما، مانند اکثر مطالعات استئوآرتریت، درد در هر دو گروه دارونما و گروه متوترکسات در ماه اول یا بیشتر بهبود یافت. با این حال، سطح درد در گروه دارونما ثابت ماند، اما در گروه متوترکسات در سه و شش ماهگی، زمانی که هنوز در حال کاهش بود، کاهش یافت. بهبود درد در گروه متوترکسات دو برابر بیشتر از گروه دارونما بود. بر اساس این نتایج، استفاده از متوترکسات ممکن است در درمان آرتروز دست با الگوی التهابی در نظر گرفته شود. این یک گزینه درمانی برای این گروه که تمایل به تجربه آسیب مفصلی بیشتری دارند، در اختیار پزشکان قرار می دهد.
پروفسور سیکوتینی گفت که در بیماران مبتلا به استئوآرتریت دست و التهاب، اثرات متوترکسات در حدود سه ماهگی وجود داشت و تا شش ماهگی کاملاً مشخص بود که کار می کند.
او گفت: “در آن زمان، بیماران و پزشکان آنها می توانند تصمیم بگیرند که آیا آن را ادامه دهند یا متوقف کنند.” این بسیار شبیه به کاری است که ما در حال حاضر با سایر اشکال آرتریت التهابی انجام می دهیم.
مفاهیم بالینی و تحقیقات آتی
کارآزمایی تصادفی‌شده، دوسوکور و کنترل‌شده با دارونما با بودجه NHMRC روی 97 نفر ارزیابی کرد که آیا 20 میلی‌گرم متوترکسات در هفته باعث کاهش درد و بهبود عملکرد در مقایسه با دارونما در بیماران مبتلا به استئوآرتریت علامت‌دار دست و سینوویت (التهاب) در طی شش ماه می‌شود. شرکت کنندگان با التهاب دست که توسط OA و MRI شناسایی شده بودند از ملبورن، هوبارت، آدلاید و پرث انتخاب شدند.
پروفسور سیکوتینی گفت که نتایج می تواند برای افراد مبتلا به التهاب آرتروز دست، که به ویژه در زنانی که یائسگی را پشت سر گذاشته اند، تسکین دهد.
وی گفت: “مطالعات بیشتری برای تعیین اینکه آیا اثر متوترکسات بیش از شش ماه طول می کشد، چه مدت باید بیماران را درمان کنیم و اینکه آیا متوترکسات آسیب مفاصل را در بیماران مبتلا به استئوآرتریت دست و التهاب مرتبط کاهش می دهد یا خیر، مورد نیاز است.”
پروفسور سیکوتینی اکنون قصد دارد یک مطالعه گسترده را برای پاسخ به این سؤالات انجام دهد، به ویژه اینکه آیا زنانی که در حوالی یائسگی دچار استئوآرتریت دست می شوند و اغلب درد شدید و آسیب مفاصل دارند، می توانند سود ببرند یا خیر.
مرجع: “متوترکسات برای درمان استئوآرتریت دست همراه با سینوویت (روش ها): کارآزمایی استرالیایی، چند محله، گروه موازی، دوسوکور، تصادفی شده، کنترل شده با دارونما” توسط Yuanyuan Wang، Graeme Jones، Helen I Keen، Catherine L Hill، Anita E Wluka، Jessica Kasza، Andrew J Teichtahl، Benny Antony، Richard O’Sullivan و Flavia M Cicuttini، 12 اکتبر 2023، لانست.
DOI: 10.1016/S0140-6736(23)01572-6
این مطالعه توسط شورای ملی تحقیقات بهداشتی و پزشکی تامین شد.
