آخرین های علم

دانشمندان شبکه ژنی اصلی را در پشت اختلالات پیچیده روانپزشکی کشف کردند



دانشمندان شبکه ژنی اصلی را در پشت اختلالات پیچیده روانپزشکی کشف کردند

مطالعه ای توسط دانشگاه بارسلونا نزدیک به 20 ژن را شناسایی کرده است که ممکن است در برخی افراد مستعد ابتلا به افسردگی، اضطراب و ویژگی هایی مانند تحریک پذیری و روان رنجوری باشد. این ژن ها توسط RBFOX1 ژنی که به عنوان مرکز مرکزی یک شبکه ژنتیکی مرتبط با چندین فرآیند کلیدی در عملکرد مغز عمل می کند. به گفته محققان، این همپوشانی ژنتیکی بین اختلالات و صفات مختلف ممکن است به توضیح اینکه چرا آنها اغلب با هم در یک فرد ظاهر می شوند کمک کند.

“این نتایج بینش جدیدی در مورد مکانیسم‌های بیولوژیکی مشترک افسردگی و اختلالات مرتبط مختلف ارائه می‌کند و می‌تواند در آینده به توسعه نشانگرهای زیستی شخصی‌شده‌تر و درمان‌ها کمک کند.محققانی که این مطالعه را هماهنگ کردند، برو کورماند و نولیا فرناندز از گروه ژنتیک، میکروبیولوژی و آمار در دانشکده زیست شناسی و موسسه زیست پزشکی UB (IBUB)، موسسه تحقیقاتی Sant Joan de Déu (IRSJD) و منطقه CIBER برای بیماری های نادر توضیح می دهند.

این مطالعه، منتشر شده در پیشرفت‌ها در عصب‌روان‌فارماکولوژی و روان‌پزشکی بیولوژیکیمحققان دانشگاه گوته فرانکفورت (آلمان) نیز در این کار مشارکت داشتند.

ژنتیک “رهبر ارکستر”

نقش از RBFOX1 محققان توضیح می‌دهند که یک ژن به‌عنوان تنظیم‌کننده کلیدی یک شبکه ژنی به این معنی است که این ژن به تنهایی عمل نمی‌کند یا یک اثر واحد دارد، بلکه «به‌عنوان نوعی رهبر ارکستر عمل می‌کند و به هماهنگ کردن زمان و تعداد ژن‌های دیگر که در عملکرد مغز فعال یا پردازش می‌شوند، کمک می‌کند».

این یافته به ویژه در اختلالات پیچیده روانپزشکی مهم است، زیرا شرایطی مانند افسردگی، اضطراب یا روان رنجورخویی معمولاً به یک ژن بستگی ندارد، بلکه به اثرات تجمعی کوچک صدها یا حتی هزاران ژن بستگی دارد. “اگر یک تنظیم کننده مرکزی مانند RBFOX1 تغییر کند، می تواند یک واکنش زنجیره ای را در چندین فرآیند به طور همزمان ایجاد کند، مانند رشد عصبی، ارتباط بین نورون ها و تنظیم انتقال عصبی، که توضیح می دهد که چرا این اختلالات اغلب با هم رخ می دهند.کورمان و فرناندز تاکید می کنند.

این مطالعه اطلاعات حاصل از مطالعات انجمن گسترده ژنوم (GWAS)، پیش‌بینی بیان ژن مغز، تجزیه و تحلیل شبکه مولکولی و مطالعات بیماری‌های نادر را برای اولویت‌بندی ژن‌هایی که به افسردگی و حداقل یک ویژگی مرتبط دیگر کمک می‌کنند، ادغام کرد. “مطالعه بیماری‌های نادر چشم‌انداز دیگری را ارائه می‌کند، زیرا امکان شناسایی ژن‌هایی را فراهم می‌کند که در آن‌ها جهش‌های با تأثیر بزرگ، فنوتیپ‌هایی را ایجاد می‌کنند که شامل افسردگی یا اضطراب می‌شود. این امر معقول بودن بیولوژیکی ژن های شناسایی شده در اختلالات رایج را تقویت می کند و به اولویت بندی نامزدهای مرتبط کمک می کند.“، آنها متذکر می شوند.

این تجزیه و تحلیل جامع 19 ژن را شناسایی کرد که توسط RBFOX1 به نظر می رسد که به ویژه با افسردگی و سایر صفات که معمولاً در بیماران دیده می شود مرتبط باشد. در این میان، محققان علاوه بر این تاکید می کنند RBFOX1 به عنوان یک هاب مرکزی، سه ژن که بیان ژن های دیگر را نیز تنظیم می کند.SP4، TCF4 و PAX6) و همچنین CADM2 ژنرال این ژن‌ها علاوه بر ارتباط با افسردگی، با اختلالات دیگری نیز مرتبط هستند: RBFOX1 با چندین اختلال روانپزشکی همراه است. CADM2 درگیر اعتیاد و سایر اختلالات روانپزشکی؛ TCF4 هر دو با اسکیزوفرنی و بی خوابی مرتبط است SP4 و PAX6 کورماند و فرناندز توضیح می‌دهند که در مدل‌های استرس موش تغییر یافته است.

بهبود درمان های شخصی

این نتایج درک ما را از مکانیسم‌های بیولوژیکی دخیل در افسردگی و اختلالات مرتبط بهبود می‌بخشد و در آینده می‌تواند به شناسایی بیومارکرهای خطر، بهبود طبقه‌بندی بیماران و تسهیل توسعه درمان‌هایی که مسیرهای مولکولی خاص را هدف قرار می‌دهند، کمک کند. در این راستا، محققان خاطرنشان می کنند که “مداخله بر روی مکانیسم‌های مشترک ممکن است به طور همزمان به اختلالات مختلفی که اغلب در بیماران همزمان رخ می‌دهند، کمک کند“

علیرغم ارتباط این یافته ها، محققان خاطرنشان می کنند که آنها باید در نمونه های دیگر تأیید شوند و با توجه به شیوع بیشتر افسردگی در بین زنان، باید تفاوت های بین مردان و زنان بررسی شود. آنها همچنین انجام آزمایش‌های عملکردی – مطالعات آزمایشگاهی که نحوه عملکرد یک ژن خاص و تأثیرات تغییر آن را تجزیه و تحلیل می‌کنند – بر روی ژن‌هایی مانند CADM2که به ما امکان می دهد تعیین کنیم که کدام مکانیسم های مولکولی در منشا افسردگی و اختلالات مرتبط با آن دخیل هستند.

منبع:

مرجع مجله:

عادل، م.ر. و همکاران. (2026) RBFOX1 شبکه ژن تنظیم کننده به اختلال افسردگی اساسی، اضطراب، تحریک پذیری و روان رنجوری کمک می کند. پیشرفت‌ها در عصب‌روان‌فارماکولوژی و روان‌پزشکی بیولوژیکی. DOI: 10.1016/j.pnpbp.2026.111712. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0278584626001090?via%3Dihub


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا